Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Legionowie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 373/24

Uzasadnienie dotyczy całości wyroku.

1.1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

J. M.

w dniu 31 marca 2024 r. w msc. N. pow. (...) woj. (...), na ul. (...), prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny w postaci samochodu marki J. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości wynik I pomiar 0,789 mg/l, II pomiar 0,802 alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. czyn z art. 178a § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

31 marca 2024 r. J. M. był na spotkaniu rodzinnym, na którym pił alkohol. Po godzinie 16:00 opuścił spotkanie nagle, w nerwach. Wyjechał swoim samochodem J. o nr rej. (...) na ulice (...) i jechał ul. (...) w kierunku W.. J. M. prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości, mając 0,789 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Z uwagi na to, że jechał nierówno po drodze, jadący za nim kierowca zawiadomił policję. O godz. 17:02 J. M. został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji w L.. Policjanci przyjechali na miejsce radiowozem M. o nr rej. (...), który miał na wyposażeniu analizator wydechu alkometr (...) o numerze (...), z ważnym świadectwem wzorcowania. J. M. poddał się badaniu stanu trzeźwości alkometrem o godz. 17:02 oraz o godz. 17:06. Wyniki odpowiednio: 0,789 mg/l, 0,802 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. J. M. nie żądał badania krwi, nie podpisał protokołu badania stanu trzeźwości, protokołu zatrzymania ani protokołu tymczasowego zajęcia pojazdu. Na tym ostatnim zaczął pisać czarnym długopisem pod datą niezrozumiałą treść. Protokół zabrał mu sierż. sztab. S. K. (1), informując, że to nie jest miejsce do pisania. Funkcjonariusze Policji z (...) L. wezwali na miejsce technika kryminalistyki do oględzin zatrzymanego pojazdu. Oględziny wykonał sierż. sztab. M. K. (1) z KP N., w czynności uczestniczył technik kryminalistyki asp. sztab. K. S..

Protokół zatrzymania osoby;

Protokół badania stanu trzeźwości;

Świadectwo wzorcowania;

Protokół tymczasowego zajęcia pojazdu;

Protokół oględzin rzeczy;

Zeznania świadka S. K.;

Zeznania świadka A. K.;

Zeznania świadka M. K.;

Wyjaśnienia oskarżonego w części;

Pisma z (...) w L.;

Kopia notatników służbowych

2-3;

4;

5;

6-7;

8-9;

36, 121-121v., 150v.;

150v.-151;

151

97v.-98;

128, 140;

141-148

J. M. ma 65 lat, wykształcenie średnie, jest na emeryturze, jest żonaty, ma na utrzymaniu pasierba, osiąga dochód miesięczny 2130zł netto, nie leczył się psychiatrycznie ani odwykowo. Jest wyłącznym właścicielem pojazdu J. (...) o numerze rej. (...) o numerze VIN (...);

Dane osobopoznawcze;

Notatka urzędowa

18;

10

J. M. nie był karany

Karta karna

88

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

J. M.

w dniu 31 marca 2024 r. w msc. N. pow. (...) woj. (...), na ul. (...), prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny w postaci samochodu marki J. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości wynik I pomiar 0,789 mg/l, II pomiar 0,802 alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. czyn z art. 178a § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

J. M. wypił 31 marca 2024 r. tylko około 100 ml whisky i o godz. 17:02 miał mniejszą zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu niż stwierdzona na podstawie badania alkometrem (...).

31 marca 2024 r. funkcjonariusze Policji, którzy zatrzymali J. M. badali stan jego trzeźwości dwoma różnymi urządzeniami, ponieważ jedno z nich było niesprawne.

31 marca 2024 r. funkcjonariusze Policji sporządzili dwa protokoły badania stanu trzeźwości J. M., ale tylko jeden z nich został załączony do akt sprawy.

J. M. żądał badania krwi po zatrzymaniu go 31 marca 2024 r.

J. M. zaczął pisać na protokole badania stanu trzeźwości, że żąda badania krwi.

Wyjaśnienia oskarżonego w części

97v.-98

1.2. OCena DOWOdów

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Protokół badania stanu trzeźwości, świadectwo wzorcowania

Sąd uznał dowód w postaci protokołu badania stanu trzeźwości za wiarygodny, pomimo kwestionowania przez oskarżonego jego treści i okoliczności sporządzenia. Dowód w postaci świadectwa wzorcowania alkometru (...) nie był kwestionowany. W ocenie Sądu dowód jest wiarygodny, ponieważ został sporządzony przez uprawniony podmiot, dotyczy użytego w sprawie alkometru. Wyniki pomiaru badań stanu trzeźwości oskarżonego zostały załączone do protokołu w postaci wydruków z urządzenia alkometr (...). Urządzenie to było sprawne, zasilane prądem z przetwornicy znajdującej się w pojeździe M. o nr rej. (...). Gdyby w pojeździe nie było prądu, wówczas nie zostałby pobrany do służby. Alkometr użyty do badania stanu trzeźwości oskarżonego miał ważne świadectwo wzorcowania. Obiektywnie brak powodów by kwestionować wiarygodność wyników pomiarów stanu trzeźwości oskarżonego. Nadto z zeznań świadków biorących udział w czynności zatrzymania oskarżonego, pomiaru stanu jego trzeźwości, tymczasowego zajęcia jego pojazdu i oględzin pojazdu wynika, że analizator wydechu, który został użyty do pomiaru stanu trzeźwości oskarżonego był sprawny. Zeznania świadków zgodne są z treścią notatników służbowych, treścią protokołów wszystkich wykonanych w sprawie czynności dowodowych.

Przyjmując hipotetycznie, na potrzeby rozważań, że było tak jak oskarżony wyjaśnił, tj. że został zbadany dwoma różnymi urządzeniami przez funkcjonariuszy (...) w L., które wygenerowały rozbieżne wyniki stanu trzeźwości, to tym niesprawnym mogło być to drugie urządzenie, skoro alkometr (...) o numerze (...) miał ważne świadectwo wzorcowania a pomiar został udokumentowany wydrukami z urządzenia załączonymi do protokołu badania stanu trzeźwości.

Zeznania świadka S. K.

Sąd dał wiarę jego zeznaniom. Świadek w toku całego postępowania składał zeznania trzy razy. Jego zeznania są konsekwentne, wewnętrznie spójne, niesprzeczne z zeznaniami świadków A. K. i M. K.. Nadto korelują z dokumentami w postaci protokołów, pism (...) w L., notatników urzędowych.

Zeznania świadka A. K.

W ocenie Sądu zeznania świadka są wiarygodne, ponieważ korelują z zeznaniami świadków S. K., M. K. oraz z dokumentami w postaci protokołów zatrzymania, badania stanu trzeźwości, tymczasowego zajęcia mienia, oględzin, pismami z (...) w L., notatnikami służbowymi.

Zeznania świadka M. K.

Wiarygodne, bo spójne z zeznaniami świadków S. K. i A. K., nadto zgodne z treścią ich notatników służbowych, pismami z (...) w L., protokołem oględzin pojazdu.

Protokół zatrzymania osoby, protokół tymczasowego pojazdu,

Protokół oględzin,

Karta karna

Dokumenty sporządzone przez uprawnione podmioty, w przepisanej formie, niekwestionowane przez oskarżonego.

Pisma z (...) w L.;

Kopia notatników służbowych

Notatka urzędowa

Dowody na okoliczność faktów niespornych. Sąd przesłuchał w charakterze świadków S. K. i A. K. więc dokumenty prywatne w postaci pisma z (...) w L., kopii ich notatników służbowych, notatki urzędowej nie stanowiły obejścia zakazu z art. 174 k.p.k. Z uwagi na to, że część notatnika służbowego sierż. sztab. S. K. jest nieczytelna, świadek odczytał na rozprawie notatkę z notatnika dotyczącą przedmiotowego zdarzenia.

Wyjaśnienia

Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu, ale kwestionował wskazany zarzucie stan nietrzeźwości. W ocenie Sądu wiarygodna jest tylko ta część wyjaśnień oskarżonego, w której przyznał się do tego, że prowadził 31 marca 2024 r. w N. pojazd mechaniczny w ruchu lądowym będąc pod wpływem alkoholu oraz że stan jego trzeźwości był badany przez funkcjonariuszy Policji, którzy dokonali jego zatrzymania. W pozostałym zakresie wyjaśnienia oskarżonego są niewiarygodne. Przede wszystkim dlatego, że są sprzeczne z zeznaniami świadków S. K., A. K. i M. K., którzy wykonywali czynności z oskarżonym 31 marca 2024 r. Nadto sprzeczne są z treścią protokołu badania stanu trzeźwości oskarżonego. Oskarżony twierdził, że policjanci, którzy go zatrzymali używali dwóch urządzeń do badania stanu jego nietrzeźwości i wychodziły im rozbieżne wyniki. Oskarżony miał nie widzieć tych wyników, ale słyszał rozmowę policjantów i obserwował ich zachowanie. Wyjaśnił, że „była gra na czas, coś zostało im dostarczone”. Sąd ustalił, że w radiowozie którego funkcjonariusze (...) w L. S. K. i A. K. używali 31 marca 2024 r. znajdował się alkometr (...) o numerze (...), który był tego dnia sprawny, miał ważne świadectwo wzorcowania i nie było używane inne urządzenie do pomiaru stanu trzeźwości oskarżonego. Dlatego niewiarygodna, bo gołosłowna jest ta część wyjaśnień oskarżonego. Z dowodów przeprowadzonych na rozprawie głównej wynika, że stan trzeźwości oskarżonego był badany jeden raz przez funkcjonariuszy (...) w L.. Inny policjant, tj. M. K. z KP N. przyjechał na miejsce celem wykonania oględzin zatrzymanego pojazdu wraz z technikiem kryminalistyki. Poza wyjaśnieniami oskarżonego brak podstaw by twierdzić, że analizator wydechu, który został użyty do pomiaru stanu trzeźwości oskarżonego był niesprawny, że były dwa urządzenia i pokazywały rozbieżne wyniki. Brak dowodu na to by wsparcie jakiego udzielił policjant z KP N. miało inny cel niż wykonanie oględzin pojazdu oskarżonego. Nadto Sąd ustalił, że oskarżony nie rozpoczął pisania na protokole badania stanu trzeźwości, jak wyjaśnił, ale na protokole tymczasowego zajęcia jego pojazdu i zdołał napisać kilka liter, z których nie sposób odczytać słowa (k.7). Co więcej, oskarżony został zatrzymany przez policjantów, ponieważ jechał nierówno po drodze i zgłosił to kierowca za nim jadący na numer alarmowy. Fakt ten wzmacnia ustalenie, że oskarżony był nietrzeźwy, co najmniej w takim stanie jak wynika z badania analizatorem wydechu alkometr (...). Wskazać jeszcze trzeba, że jak wynika z protokołu badania analizatorem wydechu (...) pomiary zostały wykonane o godz. 17:02 oraz 17:06 (na wydrukach godz. 16:02 i 16:06 z uwagi na nieprzestawienie zegara po zmianie czasu na letni). Wydruki tych pomiarów zostały dołączone do protokołu. Wykonujący badanie funkcjonariusze nie wiedzieli i nie widzą jak wykonać duplikat wydruków. Oskarżony twierdził zaś, że pierwszy protokół badania stanu jego trzeźwości został zmięty i zabrany przez jednego z policjantów, gdy oskarżony zaczął pisać na protokole, że żąda badania krwi, a do protokołu tego były przyszyte wydruki pomiaru stanu trzeźwości. Gdyby było tak jak oskarżony wyjaśnił, wówczas wydruki dołączone do protokołu stanu trzeźwości (k.4) nosiłyby ślady zginania, zmięcia papieru. Niewątpliwie bowiem podzieliłyby los zmiętej kartki zawierającej protokół badania stanu trzeźwości. Nadto do nowego protokołu przyszyte byłyby te wydruki po raz drugi, co z pewnością byłoby widoczne, bo nieprawdopodobne jest, że zszywacz przedziurawiłby je dokładnie w tym samym miejscu co poprzednio. Co więcej, jeśli ten „nowy” protokół badania stanu trzeźwości, niekorzystny dla oskarżonego, bo wskazujący wyższy wynik, został sporządzony po tym jak policjantom „coś zostało dostarczone” wówczas niemożliwe jest, że wydruki pomiaru zawierałyby godzinę 16:02 i 16:06

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Opinia toksykologiczna;

Kopia książki depozytowej;

billingi

Sąd na podstawie art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k. oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii toksykologicznej na okoliczność tego jaką zawartość alkoholu miałby oskarżony po spożyciu podanej przez niego ilości alkoholu w postaci whisky. W ocenie Sądu dowód taki jest nieprzydatny dla ustaleń faktycznych w sprawie, ponieważ nie ma podstaw by odmówić waloru wiarygodności dowodowi w postaci protokołu badania stanu trzeźwości oskarżonego. Ewentualnie wykazanie dowodem z opinii toksykologicznej, że po spożyciu podanej przez oskarżonego ilości alkoholu miałby w organizmie mniej alkoholu niż wynika to z protokołu badania stanu trzeźwości nie podważałoby skutecznie tego ostatniego dowodu. Wyjaśnienia oskarżonego są bowiem w tym zakresie niewiarygodne. Oskarżony mógłby przecież zadeklarować każdą ilość alkoholu i domagać się ustalenia dowodem z opinii toksykologicznej, że obiektywny dowód w postaci protokołu badania stanu trzeźwości jest nieprawdziwy. Nie bez znaczenia jest również fakt, że to protokołu badania stanu trzeźwości, sporządzonego ok. godz. 17:00 oskarżony podał, że spożył whisky w ilości 50 ml około południa, czyli kilka godzin wcześniej. Na rozprawie wyjaśnił zaś, że spożył łącznie około 100 ml whisky pół godziny przed zatrzymaniem go przez policję. Powyższe wskazuje na niewiarygodność wyjaśnień oskarżonego w tym zakresie z powodu braku konsekwencji i niespójności z protokołem badania stanu trzeźwości.

Na tej samej podstawie Sąd oddalił wnioski dowodowego oskarżonego o tzw. billingi połączeń funkcjonariuszy policji, którzy go zatrzymali na okoliczność tego, że dojechali do nich inni funkcjonariusze policji. Fakt ten został ustalony na podstawie innych dowodów, nie był kwestionowany.

Sąd oddalił wniosek dowodowy oskarżonego o dołączenie do akt kopii książki depozytowej z KP N. na okoliczność tego jakie dokumenty oskarżony miał przy sobie, w celu wykazania, że były dwa protokołu badania stanu trzeźwości oskarżonego. Wobec ustalenia, że oskarżony rozpoczął pisanie na protokole tymczasowego zajęcia mienia, a nadto wobec braku podstaw do kwestionowania prawdziwości protokołu badania stanu trzeźwości oskarżonego dowód ten nie miał znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Poza tym, oskarżony wyjaśnił, że jeden z policjantów miał zabrać, wyrwać mu protokół, na którym zaczął pisać i wymiąć go, po czym miał sporządzić nowy. Gdyby tak było, to wówczas oskarżony nie miałby tego protokołu przy sobie w czasie składania rzeczy do depozytu.

1.3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony



3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I.

J. M.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu kwalifikowanego z art. 178a § 1 k.k. Sąd nie miał wątpliwości, że oskarżony jest sprawcą zarzucanego mu czynu z art. 178a § 1 k.k. Czyn ten jest czynem zabronionym, bezprawnym i karalnym, który można popełnić jedynie umyślnie, z zamiarem bezpośrednim lub ewentualnym. W ocenie Sądu oskarżony działał umyślnie, w zamiarze bezpośrednim, gdyż miał świadomość, że spożywał alkohol w czasie spotkania rodzinnego i nagle postanowił prowadzić samochód w stanie nietrzeźwości, chcąc oddalić się, jak wyjaśnił: „po prostu stamtąd wyjść”. Swoim działaniem oskarżony wypełnił wszystkie znamiona przestępstwa opisanego w art. 178a § 1 k.k. Przestępstwo to jest przestępstwem powszechnym – zatem oskarżony jako osoba zdatna do ponoszenia odpowiedzialności karnej może być podmiotem tego czynu. Prowadził pojazd mechaniczny – samochód w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości.

Sąd nie znalazł okoliczności wyłączających winę oskarżonego. Jest on osobą dojrzałą, z doświadczeniem życiowym i w pełni poczytalną. Dokonując czynu oskarżony działał w normalnej sytuacji motywacyjnej, Sąd wykluczył możliwość zaistnienia któregoś z kontratypów.

Zgodnie z treścią art. 115 § 16 k.k. stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu przekracza granicę 0,5‰ we krwi albo 0,25 mg w 1 dm ³ wydychanego powietrza lub prowadzi do stężenia przekraczającego te wartości. Jak wynika z protokołu badania stanu trzeźwości oskarżony w chwili popełnienia czynu znajdował się w stanie nietrzeźwości odpowiadającym 0,789 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.

I.

I.

Czyn z art. 178a § 1 k.k. zagrożony jest karą pozbawienia wolności do lat 3. Stosując ustawową modyfikację kary na podstawie art. 37a § 1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 10 złotych.

W ocenie Sądu stopień winy oskarżonego był umiarkowany, gdyż nie występowały żadne okoliczności stopień ten obniżający. Oskarżony jest osobą dorosłą, zdrową psychicznie, nie działał w sytuacji atypowej. Obiektywnie miał możliwość dać posłuch prawu.

Zdaniem Sądu stopień społecznej szkodliwości czynu był znaczny. Oceniając stopień szkodliwości społecznej tego czynu, Sąd wziął pod uwagę okoliczności wskazane w art. 115 § 2 k.k. i uznał, że oskarżony naruszył dobro prawnie chronione w postaci bezpieczeństwa w komunikacji, nie wyrządził tym żadnej szkody, ale znajdował się w stanie znacznego upojenia i prowadził samochód w tym stanie w godzinach popołudniowych, na drodze publicznej stanowiącej główną drogę dojazdową do W., gdzie stale jest duży ruch. Stworzył swoim zachowaniem potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa innych uczestników ruchu drogowego. Działał przy tym bez ważnego powodu, wyjechał ze spotkania rodzinnego w nerwach i chciał po prostu wrócić do domu, nie zważając na to, że jest w stanie nietrzeźwości.

W ocenie Sądu karą adekwatną do wagi popełnionego czynu, stopnia społecznej szkodliwości oraz stopnia winy, jest kara 200 stawek dziennych grzywny w wymiarze po 10 złotych. Wymierzając karę Sąd uwzględnił dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 k.k. W ocenie Sądu kara grzywny jest odpowiednia, zarówno przez wzgląd na popełniony czyn, jak i towarzyszące temu okoliczności. W ocenie Sądu wymierzona kara będzie dla oskarżonego dolegliwa w stopniu odpowiadającym wadze popełnionego przez oskarżonego czynu.

Jako okoliczność łagodzącą Sąd uwzględnił fakt, że oskarżony jest osobą niekaraną, a ma 65 lat.

Ustalając stawkę dzienną Sąd wziął pod uwagę, że oskarżony utrzymuje się z niskiej emerytury.

Tak ukształtowana kara niewątpliwie przekona oskarżonego i ogół społeczeństwa, że popełnianie przestępstw nie jest opłacalne. Celem kary jest również kształtowanie w społeczeństwie szacunku dla norm prawnych oraz wskazywanie, że reguły bezpiecznego użytkowania dróg publicznych obowiązują wszystkich i należy w taki sposób prowadzić pojazdy by uniknąć możliwych i przewidywalnych zagrożeń bezpieczeństwa, a tym samym zapobiegać wypadkom i kolizjom na drogach.

II.

I.

Podstawą obligatoryjnego orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat jest art. 42 § 2 k.k. W ocenie Sądu zasadne było orzeczenie tego zakazu na minimalny ustawowy okres 3 lat, ze względu na to, że oskarżony nie był dotychczas karany. Sąd nie podzielił wniosku obrońcy o orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów z ograniczeniem do kat. B. Przede wszystkim dlatego, że reakcja karna ma być dolegliwa dla oskarżonego. Pozbawienie go możliwości prowadzenia pojazdów wyłącznie jednej kategorii, gdy posiada uprawnienia na inne kategorie, nie stanowiłoby dla oskarżonego realnej dolegliwości.

III.

I.

Podstawą zasądzenia od oskarżonego świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej jest art. 43a § 2 k.k. Orzeczenie tego środka karnego w kwocie co najmniej 5000 zł jest obligatoryjne.

IV.

I.

Na podstawie art. 44b § 1 k.k. w zw. z art. 178a § 5 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego J. M. przepadek na rzecz Skarbu Państwa pojazdu mechanicznego marki J. (...) o nr rej. (...) o numerze VIN: (...), który stanowi jego wyłączną własność. Oskarżony prowadził ww. pojazd w stanie nietrzeźwości, mając 0,789 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Z tego względu orzeczenie przepadku pojazdu mechanicznego, który prowadził było obligatoryjne, ponieważ zawartość alkoholu w organizmie oskarżonego była wyższa niż 0,75 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Zgodnie z art. 178a § 5 k.k. sąd może odstąpić od orzeczenia przepadku, jeżeli zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami. W ocenie Sądu taki wypadek nie zachodzi w niniejszej sprawie. Oskarżony prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości w zwykłych okolicznościach, wracał ze spotkania rodzinnego do domu, ponieważ zdenerwował się. Obiektywnie oceniając, oskarżony mógł postąpić inaczej, np. skorzystać z taksówki, jeśli potrzebował wrócić do domu. Wybrał jednak prostszą opcję, popełniając przestępstwo.

5.  1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.

V.

VI.

I.

Oskarżony był zatrzymany w toku postępowania przygotowawczego. Na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k. Sąd zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonego w sprawie na poczet kary grzywny orzeczonej w punkcie I. wyroku, stwierdzając, że okres ten odpowiada dwóm stawkom dziennym grzywny.

W toku postępowania przygotowawczego oskarżonemu zatrzymano prawo jazdy i okres ten należało zaliczyć na podstawie art. 63 § 4 k.k. na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów.

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VII.

Zasadą w procesie karnym jest ponoszenie przez oskarżonego jego kosztów. Jednakże uwzględniając stan majątkowy oskarżonego, jego miesięczne dochody Sąd zdecydował się od tej zasady odstąpić i na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnić go w całości od kosztów sądowych, uwzględniając wysokość sankcji finansowych, jakie musi ponieść na podstawie wyroku, znacznie przekraczających jego jednomiesięczny dochód.

1.18. POdpis