II K 638/24 - uzasadnienie Sąd Rejonowy w Legionowie z 2025-03-06
UZASADNIENIE |
||||||||||||||
|
Formularz UK 1 |
Sygnatura akt |
II K 638/24 |
||||||||||||
|
Uzasadnienie dotyczy całości wyroku |
||||||||||||||
|
1.USTALENIE FAKTÓW |
||||||||||||||
|
Fakty uznane za udowodnione |
||||||||||||||
|
Lp. |
Oskarżony |
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) |
||||||||||||
|
1 |
M. B. (1) |
Czyn opisany w wyroku. |
||||||||||||
|
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione |
Dowód |
Numer karty |
||||||||||||
|
1. W dniu 23.04.2023 r. wieczorem w J. przy wjeździe do lasu oskarżony M. B. (1), który przyjechał motocyklem marki C., spotkał się z kolegami P. R., który przyjechał tam skuterem elektrycznym oraz A. B. (1), który przyjechał samochodem. 2. W tym czasie na spacer przyszedł P. K., wraz z dwoma należącymi do niego psami i udał się w stronę lasu. Przechodził tam również A. S., który zwrócił uwagę oskarżonemu, aby nie wjeżdżał motorem do lasu, na co oskarżony zareagował lekceważąco słowami „o tam”. To z kolei zirytowało P. K. i chciał się dowiedzieć od A. S. co mu odpowiedział M. B. (1). Następnie pokrzywdzony poszedł głębiej w las za oskarżonym i zaczął go nagrywać telefonem, podszedł do niego i chciał z bliska rozbić zdjęcie jego twarzy. Okazało się to utrudnione, ponieważ oskarżony miał założony kask i do tego zakrywał głowę rękami. Pomiędzy mężczyznami doszło do krótkiej szarpaniny, P. K. nadal próbował zrobić zdjęcie, zaś M. B. (1) chciał mu to uniemożliwić. W bliżej nieustalony sposób twardym przedmiotem, prawdopodobnie ręką, oskarżony uderzył pokrzywdzonego w twarz powodując u niego obrażenia ciała w postaci krwiaka okolicy oczodołowej lewej, obrzęku powieki z otarciem naskórka powieki dolnej, powierzchowne zadrażnienie spojówki gałkowej oka lewego, wstrząśnięcia siatkówki oka lewego skutkujących rozstrojem zdrowia na czas poniżej 7 dni. |
zeznania świadków: - A. S. - P. R. częściowo zeznania świadków: - A. B. (2) - P. K. częściowo wyjaśnienia oskarżonego kserokopia opinii sądowo-lekarskiej kserokopia orzeczeń zdjęcia |
k.94-95, 75 k.93-94 k.103-104, 75 k.103, 79 k.102-103 k.21 k.26-29 k.101a-101d |
||||||||||||
|
Fakty uznane za nieudowodnione |
||||||||||||||
|
Lp. |
Oskarżony |
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) |
||||||||||||
|
1 |
M. B. (1) |
Czyn opisany w wyroku. |
||||||||||||
|
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione |
Dowód |
Numer karty |
||||||||||||
|
1. Do uderzenia pokrzywdzonego doszło na sutek działań obronnych oskarżonego. Chcąc uniknąć dalszych uderzeń w kask oraz szarpania za plecy przez P. K., oskarżony machnął ręką „na odlew” i wówczas uderzył pokrzywdzonego. 2. Pokrzywdzony w żaden sposób nie sprowokował oskarżonego, to oskarżony bez żadnego powodu zaatakował go gdy pokrzywdzonych ciał zrobić mu zdjęcie. |
- wyjaśnienia oskarżonego - zeznania A. B. (1) zeznania P. K. |
k.102-103 k.93-94 k.103, 79 |
||||||||||||
|
1.OCena DOWOdów |
||||||||||||||
|
1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów |
||||||||||||||
|
Lp. faktu z pkt 1.1 |
Dowód |
Zwięźle o powodach uznania dowodu |
||||||||||||
|
1 – 2 |
zeznania świadków: - A. S. - P. R. - A. B. (1) - P. K. częściowe wyjaśnienia oskarżonego dowody nieosobowe wymienione w tabeli 1.1 |
Sąd w całości dał wiarę zeznaniom A. S. oraz P. R., albowiem są one spójne i co istotne, świadkowie zeznawali zgodnie z tym, jak zaobserwowali i zapamiętali opisywane przez siebie zdarzenia. Oczywiście sąd zwrócił uwagę na fakt, że świadkowie czasami nie pamiętali dokładnego przebiegu zdarzenia, a P. R. częściowo przebieg zdarzenia znała z przekazu oskarżonego, jednakże nie zmienia to oceny ich wiarygodności. W tej kwestii istotne jest to, że świadkowie nie wyolbrzymiała roli oskarżonego i nie umniejszała roli pokrzywdzonego. Sąd dał częściowo wiarę zeznaniom A. B. (1), P. K. oraz wyjaśnieniom oskarżonego, tj. w zakresie w jakim są one zgodne z ustanym w sprawie stanem faktycznym, ponieważ tylko w tej części są one logiczne i zgodne ze zwykłym doświadczeniem życiowym oraz znajdują potwierdzenie w pozostałych wiarygodnych dowodach. Prawdziwość, autentyczność i rzetelność sporządzenia ujawnionych w sprawie dowodów nieosobowych, nie była przedmiotem zarzutów stron oraz nie wzbudziła wątpliwości sądu. Dotyczy to także opinii sądowo-lekarskiej, z której jednoznacznie wynika, że P. K. doznał wyżej opisanych obrażeń i co ważne, w ocenie biegłego mogły one powstać w okolicznościach podanych przez pokrzywdzonego. Dowody te zostały sporządzone poprawnie, kompleksowo i w sposób zgodny ze standardami rzetelnego postępowania, z tych też względów sąd nie odmówił im wiarygodności. |
||||||||||||
|
1.2.
Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów |
||||||||||||||
|
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 |
Dowód |
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu |
||||||||||||
|
1 |
- wyjaśnienia oskarżonego - zeznania A. B. (1) zeznania P. K. |
Wyjaśnienia oskarżonego w zakresie w jakim nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz zeznania A. B. (1) w zakresie w jakim potwierdził wersję oskarżonego, są niewiarygodne nie tylko dlatego, że pozostają w sprzeczności z zeznaniami pokrzywdzonego, ale także i z tego powodu, że w zasadniczej kwestii są one sprzeczne z dołączoną do sprawy opinią sądowo-lekarską, w której stwierdzono obrażenia pokrzywdzonego. Sąd zauważa, że w/w opinia nie była przez oskarżonego kwestionowana, stwierdził jedyne, że obrażenia te, to efekt niejako przypadkowego uderzenia w ramach obrony. Ponadto A. B. (1) przekonywał, że widział przebieg szarpaniny pomiędzy oskarżonym i pokrzywdzonym i stroną atakująca był P. K., zaś M. B. (1) tylko się bronił. Pozostaje to w sprzeczności z zeznaniami P. R., który zeznał, że „zdarzenia między oskarżonym a pokrzywdzonym nie widziałem, bo to było dość daleko, było ciemno” (k.103v.). Jest to o tyle istotne, że w tym czasie świadek rozmawiał z A. B. (1) i jest nie wiarygodne, aby A. B. (1), siedząc w samochodzie, widział zdarzenie i to w miarę dokładnie, zaś P. R., który stał obok niego tego już nie widział, bo jak stwierdziło „było już ciemno i w lesie widoczność była niewielka” (k.75). Kwestię ograniczonej widoczności potwierdził również A. S., przyznając, że gdy wychodził z lasu to było ciemno. Sąd nie dał również w pełni wiary zeznaniom P. K., ponieważ negatywnie wyolbrzymiał on zachowanie oskarżonego. Taki wniosek pośrednio wynika choćby z faktu, że początkowo pokrzywdzony przekonywał, że M. B. (1) nie tylko go uderzył, ale także usiłował dokonać kradzieży jego telefonu, co zakończyło się umorzeniem dochodzenia w tym zakresie wobec braku znamion czynu zabronionego (k.26-29). Ostatecznie P. K. sam przyznał, że „ponieważ byłem wystarczająco daleko, motocyklista nie sięgnął do telefonu” (k.103), mimo że wcześniej zaznał, że „ten mężczyzna próbował zabrać mi telefon i chwycił za niego, ale ja wyrwałem mu ten telefon” (k.79). A po ujawnieniu wcześniejszych zeznań stwierdził, że „oskarżony wyciągnął rękę, dotknął telefonu tylko ja cofnąłem rękę i ja nadal miałem telefon w ręce” (k.103v). Sąd nie dał również wiary, że to wyłącznie oskarżony był agresywny, a P. K. chciał jedynie uniemożliwić mu wjazd do lasu i utrwalić jego wizerunek. Pozostaje to w sprzeczności z zeznaniami A. S., który zachowanie M. B. (1) względem siebie odebrał wprawdzie jako lekceważące, ale przyznał, że „nie był wulgarny, nie atakował mnie słownie” (k.74). To pokrzywdzony mówiąc o oskarżonym nazwał go gówniarzem, co zdaniem sądu dowodzi, że P. K. od razu był negatywnie nastawiony do oskarżonego i za wszelką cenę chciał zrobić u zdjęcie, aby dać mu niejako nauczkę za to, że ten wjechał do lasu wbrew zakazowi. |
||||||||||||
|
1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU |
||||||||||||||
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Oskarżony |
|||||||||||||
|
☐ |
1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem |
1 |
M. B. (1) |
|||||||||||
|
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej |
||||||||||||||
|
Występek określony w art. 157 § 2 kk jest przestępstwem umyślnym, a wina sprawcy może mieć formę obydwu postaci zamiaru określonych w art. 9 § 1 kk. Samo ustalenie zamiaru sprawcy jest wynikiem analizy strony podmiotowej i przedmiotowej przestępstwa. Analiza ujawnionego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że M. B. (1) działał umyślnie, bowiem miał zamiar zadać ból pokrzywdzonemu, skoro uderzył go w twarz. Co więcej oskarżony, z całą pewnością obejmował swoją świadomością skutek swojego działania, jakim była możliwość spowodowania uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonego, ponieważ właśnie z takim zamiarem podjął swoje działanie i z rozmysłem, będąc wzburzony zachowaniem P. K., który uderzył go w kask i próbował zrobić zdjęcie. Nie ma też żadnych wątpliwości, że pomiędzy działaniem M. B. (1), a obrażeniami doznanymi przez pokrzywdzonego, zachodzi związek przyczynowy, znajduje to chociażby potwierdzenie w opinii sadow-lekarskiej biegłego sądowego E. S.. |
||||||||||||||
|
☐ |
1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem |
-------------- |
-------------- |
|||||||||||
|
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej |
||||||||||||||
|
------------------------------------ |
||||||||||||||
|
☐ |
1.5. Warunkowe umorzenie postępowania |
1 |
M. B. (1) |
|||||||||||
|
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania |
||||||||||||||
|
Wprawdzie wina M. B. (1) nie budzi żadnych wątpliwości, jednakże stopień winy oraz stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu nie są na tyle znaczny, aby konieczne było stosowanie wobec oskarżonego represji karnej w postaci kary. M. B. (2) nie był dotychczas karany, prowadzi ustabilizowany tryb życia, co przekonuje sąd, że w/w czyn miał jednostkowy charakter, a warunki osobiste oskarżonego pozwalają na przyjęcie pozytywnej prognozy kryminologicznej. Ponadto wina oskarżonego nie była znaczna, ponieważ nie można pominąć tego, że to nie on, a pokrzywdzony zainicjował całe zdarzenie. Sąd nie neguje, że motywacja z jaką P. K. podszedł do oskarżonego była słuszna, to jest uniemożliwienie wjazdu na motorze do lasu. Jednakże sposób realizacji tego celu nie był już pozbawiony agresji oraz negatywnych reakcji nie tylko wobec M. B. (1) ale także wobec P. R., któremu także pokrzywdzony zrobił zdjęcie. Oskarżony wyraził skruchę, już w tracie posiedzenia pojednawczego przeprosił za swoje zachowanie. Ma to o tyle znaczenia dla oceny stopnia jego winy, że dopiero w dniu 19.06.2023 r. skończył on 18 lat, a zgodnie z treścią art. 54 § 1 kk wymierzając karę nieletniemu albo młodocianemu, sąd kieruje się przede wszystkim tym, aby sprawcę wychować. W cenie sądu, pośrednio młody wiek M. B. (3) tłumaczy jego reakcję na zachowanie P. K., że nie umiejąc jeszcze poradzić sobie ze stresem uderzył pokrzywdzonego. Obecnie już po półtorej roku od dnia zdarzenia oskarżony przeprosił i chciał się pojednać z pokrzywdzonym. Z tych też względów sąd uznał, że zachodzą przesłanki by postępowanie karne wobec M. B. (3), na podstawie art. 66 § 1 kk, warunkowo umorzyć. |
||||||||||||||
|
☐ |
1.6. Umorzenie postępowania |
---------- |
------------------ |
|||||||||||
|
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania |
||||||||||||||
|
--------------------------------------------- |
||||||||||||||
|
☐ |
1.7. Uniewinnienie |
---------- |
----------------------- |
|||||||||||
|
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia |
||||||||||||||
|
---------------------------------------------- |
||||||||||||||
|
1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie |
||||||||||||||
|
Oskarżony |
Punkt rozstrzygnięcia |
Punkt z wyroku odnoszący się |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||
|
M. B. (1)-wicz |
1 |
1 2 |
Mając na uwadze wyżej przytoczone okoliczności, na podstawie art. 66 § 1 i 2 kk i art. 67 § 1 kk sąd warunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego na rok próby. Stosownie do treści art. 67 § 3kk zasądzono od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 1500 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Świadczenie pieniężne będzie stanowiło realne obciążanie finansowe i łącznie z okresem próby powinno spowodować zmianę postawy oskarżonego w zakresie reakcji na nieprzychylne zachowania wobec niego innych osób. |
|||||||||||
|
1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU |
||||||||||||||
|
Oskarżony |
Punkt rozstrzygnięcia |
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||
|
-------- |
---------------- |
-------------- |
----------------- |
|||||||||||
|
1.6. inne zagadnienia |
||||||||||||||
|
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, |
||||||||||||||
|
----------------------------- |
||||||||||||||
|
1.KOszty procesu |
||||||||||||||
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||||
|
3 |
Na podstawie art. 628 pkt 1 i pkt 2 kk i art. 629 kpk zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 240 zł tytułem kosztów sądowych, w tym 100 zł tytułem opłaty oraz na rzecz oskarżyciela prywatnego P. K. 1008 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika. Oskarżyciel prywatny nie przedłożył żadnego rachunku czy też faktury, dlatego sąd przyznał stawkę minimalną, ponieważ sprawa nie należała do kategorii spraw trudnych i tym samym wymagającej dużego nakładu pracy i przegotowania. |
|||||||||||||
|
1.1Podpis |
||||||||||||||
Podmiot udostępniający informację: Sąd Rejonowy w Legionowie
Osoba, która wytworzyła informację: Anna Szeląg
Data wytworzenia informacji: