Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Legionowie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1041/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

A. P. (1)

Czyny zarzucone:

1.  w dniu 06 lutego 2019r. w msc. W., woj. (...) użyła jako autentyczne podrobione dokumenty w postaci dyplomu nr (...) Politechniki (...) Wydziału (...), świadectwa Policealnego Studium Geodezji dla dorosłych nr (...) oraz dyplomu uzyskania tytułu zawodowego nr (...) w ten sposób, że przedłożyła w/w dokumenty uprawnionemu pracownikowi Urzędu Gminy w W. w trakcie procesu rekrutacji związanego z zatrudnieniem w Urzędzie Gminy W. na stanowisku podinspektora ds. remontów i inwestycji, tj. czyn z art. 270 § 1 k.k.;

2.  w nieustalonym dotychczas okresie jednak nie wcześniej niż 2 sierpnia 2019r. i nie później niż w dniu 16 sierpnia 2019 roku w msc. W., woj. (...) użyła jako autentyczne podrobione dokumenty w postaci dyplomu nr (...) Politechniki (...) Wydziału (...), świadectwa Policealnego Studium Geodezji dla Dorosłych nr (...) oraz dyplomu uzyskania tytułu zawodowego nr (...), w ten sposób, że przedłożyła ww. dokumenty uprawnionemu pracownikowi Urzędu (...) W. Urząd D. B. w trakcie procesu rekrutacji związanego z zatrudnieniem w Urzędzie (...) W. Urząd D. B. na stanowisku inspektora ds. inwestycji i remontów, tj. czyn z art. 270 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

A. P. (2) nie studiowała na Politechnice (...), nie ukończyła studiów wyższych na Politechnice (...), nie został jej wydany dyplom ukończenia studiów o numerze (...).

W 2015 r. ubiegając się o zatrudnienie w (...) Sp. z o.o. A. P. (1) (poprzednio K.) oświadczyła nieprawdę w kwestionariuszu osobowym, że ukończyła studia wyższe na Politechnice (...) w 2003 r.

Na początku 2019 r. A. P. (1) zleciła przez internet wykonanie podrobionego dyplomu nr (...) Politechniki (...) Wydziału (...), korespondując z osobą posługującą się adresem e-mail (...). A. P. (2) wysłała tej osobie posiadany podrobiony dyplom ukończenia studiów wyższych celem wykonania kopii w twardej okładce, zgodnie z obowiązującym wzorem, pieczęciami.

6 lutego 2019 r. A. P. (1) użyła jako autentyczne podrobione dokumenty w postaci dyplomu nr (...) Politechniki (...) Wydziału (...), świadectwa Policealnego Studium Geodezji dla dorosłych nr (...) oraz dyplomu uzyskania tytułu zawodowego nr (...) przedkładając te dokumenty uprawnionemu pracownikowi Urzędu Gminy w W. w trakcie procesu rekrutacji związanego z zatrudnieniem w Urzędzie Gminy W. na stanowisku podinspektora ds. remontów i inwestycji.

Kuratorium (...) w W. Delegatura w P. nie posiada w swoich zasobach archiwalnych dokumentacji związanej z działalnością Policealnego Studium Geodezji dla Dorosłych im. D. S.. Taka szkoła nie przekazała dokumentacji do archiwizacji.

A. P. (1) pracowała w okresie od 1 maja do 31 października 2019 r. w Urzędzie Gminy W. na stanowisku podinspektora ds. remontów i inwestycji.

W sierpniu 2019 roku, nie wcześniej niż 2 sierpnia 2019 roku i nie później niż 19 sierpnia 2019 roku w W. użyła jako autentyczne podrobione dokumenty w postaci dyplomu nr (...) Politechniki (...) Wydziału (...), świadectwa Policealnego Studium Geodezji dla Dorosłych nr (...) oraz dyplomu uzyskania tytułu zawodowego nr (...), przedkładając te dokumenty pracownikowi Urzędu (...) W. (...) D. B. w trakcie procesu rekrutacji związanego z zatrudnieniem w Urzędzie (...) W. Urzędzie D. B. na stanowisku inspektora ds. inwestycji i remontów.

W okresie od 1 listopada 2019 r. do 15 maja 2024 r. pracowała w Urzędzie (...) W. w Wydziale Inwestycji dla D. B. na stanowisku inspektora ds. inwestycji i remontów. Została zwolniona z pracy w trybie rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.

A. P. (1) ma 46 lat, jest mężatką, ma dwie córki w wieku nastoletnim, odmówiła podania miejsca pracy, oświadczyła, że pracuje i zarabia 7000 zł miesięcznie, ma wykształcenie średnie, nie była karana, nie leczyła się psychiatrycznie ani odwykowo.

Protokół oględzin;

Protokół oględzin;

Pismo Rektora Politechniki (...);

Dane z ZUS;

Dokumenty przekazane przez (...) Sp. z o.o.;

Pismo Burmistrza D. B. (...) W. z załącznikami;

Pismo Wójta Gminy W. z załącznikami;

Pismo (...) Kuratora Oświaty

Dane osobopoznawcze;

Karta karna

3-22;

23-27;

29;

30;

34-36;

37-42, 66-72;

43-46, 55;

84;

98;

132

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

A. P. (1)

Jak w części 1.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

A. P. (1) nie popełniła zarzuconych jej przestępstw.

Jak w części 1.1.

1.2. OCena DOWOdów

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Protokoły oględzin;

Pismo Rektora Politechniki (...);

Dane z ZUS;

Dokumenty przekazane przez (...) Sp. z o.o.;

Pismo Burmistrza D. B. (...) W. z załącznikami;

Pismo Wójta Gminy W. z załącznikami;

Pismo (...) Kuratora Oświaty

Karta karna

Sąd ustalił stan faktyczny w oparciu o dowody z dokumentów, których prawdziwość, forma, treść, pochodzenie nie były kwestionowane i nie budzą wątpliwości.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej



3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

I.

A. P. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Przedmiotem ochrony, do którego odnosi się przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. jest bezpośrednio wiarygodność dokumentów, a w następstwie - pewność obrotu prawnego. Przestępstwo podrobienia dokumentu oraz użycia podrobionego dokumentu jako autentyczny ma charakter powszechny, a więc dokonać go możne każdy. Sprawcą czynu zabronionego polegającego na używaniu dokumentu sfałszowanego lub podrobionego może być zarówno ten, kto sam dopuścił się fałszerstwa, jak i inna osoba. "Podrobienie dokumentu ma miejsce jedynie wówczas, gdy dokument ten nie pochodzi od osoby, w imieniu której został on sporządzony, a więc gdy zostaje wytworzony przez osobę nieupoważnioną do jego wystawienia. Chodzi zatem o sporządzenie dokumentu polegające na zachowaniu pozorów, że pochodzi on od uprawnionego podmiotu, a więc tzw. falsyfikatu, czy imitacji dokumentu autentycznego" (wyrok Sądu Najwyższego z 24 października 2013 r., III KK 373/13). Należy dodać, że podrobieniem będzie spreparowanie dokumentu w imieniu osoby istniejącej lub fikcyjnej, a nawet podpisanie autentycznego dokumentu cudzym nazwiskiem, chociażby za zgodą osoby zainteresowanej (por. wyrok Sądu Najwyższego z 25 października 1979 r., II KR 10/79). Czyn z art. 270 § 1 k.k. ma charakter formalny, nie jest zatem konieczne by przedstawienie sfałszowanego dokumentu innej osobie wywołało u niej przekonanie o prawdziwości tego dokumentu.

W ocenie Sądu oskarżona przedkładając w procesach rekrutacji na stanowisko urzędnicze w Urzędzie Gminy W. oraz w Urzędzie (...) W. podrobionych dokumentów postaci dyplomu ukończenia studiów wyższych oraz świadectwa ukończenia szkoły policealnej, która nie istniała i dyplomu uzyskania tytułu zawodowego, wystawionego przez nieistniejącą szkołę, a więc podrobionych, wypełniła znamiona czynu z art. 270 § 1 k.k. Działała ona z zamiarem bezpośrednim, uzyskując wcześniej podrobione dokumenty, w tym kupując dyplom ukończenia studiów wyższych.

Z uwagi na to, że oskarżona popełniła dwa przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw, Sąd zakwalifikował jej zachowania jako ciąg przestępstw z art. 270 § 1 k.k. i na podstawie art. 91 § 1 k.k. wymierzył jedną karę określoną w przepisie stanowiącym podstawę jej wymiaru dla każdego z tych przestępstw.

Z uwagi na to, że w czasie popełnienia czynu obowiązywała ustawa inna niż w czasie orzekania, Sąd na podstawie art. 4 § 1 k.k. zastosował ustawę obowiązującą poprzednio, gdyż była względniejsza dla sprawcy. Na niekorzyść bowiem oskarżonego zmieniło się ustawowe zagrożenie karą czynu z art. 270 § 1 k.k. oraz minimalny wymiar kary grzywny, o którym aktualnie stanowi art. 33 § 1a k.k.

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.

I.

I.

Przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia czynów zagrożone jest karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności lat 2. Sąd w oparciu o art. 91 § 1 k.k. wymierzył oskarżonej jedną karę grzywy 150 stawek dziennych, ustalając wysokość każdej stawki na 30 zł, biorąc pod uwagę dochody jakie osiąga oskarżona oraz jej sytuację osobistą i majątkową.

Kara grzywny i jej wymiar są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości i stopnia winy.

Stopień winy Sąd ocenił jako umiarkowany, bowiem oskarżona jest dorosła, zdrowa psychicznie, nie działała w sytuacji atypowej, nie zachodziły żadne okoliczności stopień ten obniżające. Obiektywnie miała możliwość dać posłuch prawu.

Stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd ocenił jako znaczny, bowiem oskarżona działała z zamiarem bezpośrednim, z premedytacją, co najmniej od 2015 r. oświadczając w procesach rekrutacyjnych nieprawdę, że ma wykształcenie wyższe, że ukończyła Politechnikę (...). Nadto oskarżona swoimi powtarzalnymi zachowaniami godziła w dobro prawnie chronione jakim jest wiarygodność dokumentów, posłużyła się podrobionymi dokumentami urzędowymi, o istotnym znaczeniu w obrocie. Oskarżona posługując się podrobionymi dokumentami zdobyła zatrudnienie na stanowiskach urzędniczych, na których wymagane było odpowiednie wykształcenie, była pracownikiem samorządu terytorialnego w dwóch gminach, pomimo tego, że nie spełniała wymogów formalnych do zatrudnienia. Gdyby nie to, że posłużyła się podrobionymi dokumentami nie zostałaby urzędnikiem samorządów terytorialnych a tę pracę mogłaby uzyskać osoba, która faktycznie zdobyła wymagane wykształcenie i uzyskała dyplom ukończenia studiów wyższych. Fakt, że oskarżona nie wyrządziła swoim zachowaniem szkody nie obniża stopnia społecznej szkodliwości jej czynów. Na ocenę stopnia społecznej szkodliwości jej czynów wpływa jeszcze sposób ich popełnienia, tj. kupienie podrobionego dyplomu przez internet, korzystając z przestępnego działania innych osób.

Okolicznością łagodzącą jest fakt, że oskarżona jest niekarana. Okolicznością obciążającą jest fakt, że działanie oskarżonej jest powtarzalne, z premedytacją.

Zdaniem Sądu tak wymierzona kara spełni swoje zadania w sferze prewencji indywidualnej, a zatem przyczyni się do tego, by oskarżona nie popełniła przestępstwa w przyszłości, jak też w dziedzinie prewencji ogólnej, w szczególności wpłynie na społeczne przeświadczenie, iż przestępców spotyka sprawiedliwa kara.

5.  1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

W ocenie Sądu wniosek obrońcy o umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. oczywiście nie zasługiwał na uwzględnienie, o czym mowa w części dotyczącej kary i oceny stopnia społecznej szkodliwości czynów oskarżonej.

Zarówno stopień winy jak i stopień społecznej szkodliwości czynów oskarżonej są w ocenie Sądu wyższe niż nieznaczne dlatego nie zasługuje ona na warunkowe umorzenie postępowania. Argument obrońcy za tym środkiem probacyjnym, że oskarżona już poniosła karę, ponieważ straciła pracę po ujawnieniu, że nie ma wymaganego na tym stanowisku wykształcenia jest oczywiście chybiony. Oskarżona nie zdobyła wymaganego wykształcenia, nie powinna zatem w ogóle takiej pracy podjąć. W następstwie ujawnienia przestępstwa wykorzystania sfałszowanych dokumentów zasadnie pracę utraciła w trybie dyscyplinarnym i w żadnym razie nie obniża to stopnia jej winy i społecznej szkodliwości. Oskarżona została zatrudniona na danym stanowisku w wyniku przestępczych zabiegów, nieuczciwie wobec kontrkandydatów. Za stwierdzeniem, że oskarżona nie zasługuje na warunkowe umorzenie postępowania przemawia jeszcze to, że nie zajęła żadnego stanowiska w sprawie, poza tym, że nie przyznała się do zarzuconego jej czynu w postępowaniu przygotowawczym. Pomimo możliwości uczestniczenia w rozprawie nie stawiła się na nią bez usprawiedliwienia, nie złożyła wyjaśnień przed Sądem, stąd nieznana jest jej motywacja do popełnienia przypisanych przestępstw, jej właściwości i warunki osobiste, a w konsekwencji brak podstaw by przypuszczać, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegała porządku prawnego. Fakt, że oskarżona nie wyrządziła żadnej szkody jako urzędnik w urzędach gminy i (...) W., a nawet była pracownikiem rzetelnym i nagradzanym w żadnym razie nie umniejsza stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu popełnionego w celu podjęcia pracy na tych stanowiskach. Z tego powodu Sąd z urzędu nie uzupełniał postępowania dowodowego w zakresie oceny pracy oskarżonej. Obrońca nie wykazał zaś skutecznie inicjatywy dowodowej, gdyż po dwukrotnej zmianie terminu rozprawy na jego wniosek nie stawił się bez należytego usprawiedliwienia na trzeci termin rozprawy, zajmując stanowisko w sprawie e-mailem, w tym składając wniosek dowodowy. Wyjaśnić należy, że w postępowaniu karnym pisma procesowe należy składać w formie pisemnej. Wiadomość e-mail obrońcy stanowi wyłącznie informację o ewentualnym wniosku dowodowym i wnioskach o skierowanie sprawy na posiedzenie celem rozważenia umorzenia postępowania lub warunkowego umorzenia postępowania, które mogą zostać wniesione w formie zgodnej z przepisami kodeksu postępowania karnego.

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.

Na podstawie art. 627 k.p.k. Sąd zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa 520 złotych tytułem kosztów sądowych. Oskarżona pracuje, osiąga dochód około 7000 zł miesięcznie, w ocenie Sądu brak podstaw do odstąpienia od zasady ponoszenia kosztów sądowych w wyroku skazującym. Na sumę kosztów składała się opłata 450 zł ustalona w oparciu o art. 3 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych, 40 zł tytułem ryczałtu za doręczenia wezwań i innych pism za postępowanie przygotowawcze oraz sądowe, ustalone na podstawie § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym oraz 30 złotych za wydanie informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego, ustalone na podstawie § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 18 czerwca 2014 roku w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego.

1.18. POdpis