Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Legionowie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1155/24

Uzasadnienie dotyczy całości wyroku.

1.1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

Ż. S.

Czyn przypisany:

13 października 2024 roku w L. na ul. (...) prowadząc pojazd mechaniczny O. (...) o numerze rej. (...) nie stosowała się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy dla W. w W. w sprawie sygn. VIII K 1217/23 zakazu prowadzenia pojazdów, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję występku z art. 244 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

13 października 2024 roku około godz. 23:25 Ż. S. prowadziła pojazd mechaniczny – samochód osobowy marki O. nr rej. (...) w ruchu lądowym – Aleją (...) w L.. Została zatrzymana do kontroli przez funkcjonariuszy Policji – sierż. P. B. i sierż. R. D..

Notatka urzędowa;

Wyjaśnienia oskarżonej

1;

19-20, 51-51v.

Wyrokiem z 2 kwietnia 2024 r. w sprawie sygn. VIII K 1217/23 Sądu Rejonowego dla W. w W. Ż. S. została uznana winną popełnienia występku z art. 244 k.k. i za to została skazana na karę 3 miesiące pozbawienia wolności oraz środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres roku. Wyrok uprawomocnił się 10 kwietnia 2024 r.

Odpis wyroku

24

Ż. S. była świadoma, że nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami i że ma orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych. W okresie od 17 maja 2024 r. do 14 sierpnia 2024 r. odbywała karę 3 miesiące pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie sygn. VIII K 1217/23 za czyn z art. 244 k.k.

Wyjaśnienia oskarżonej;

Dane z Krajowego Rejestru Karnego

19-20, 51-51v.;

5-13

Ż. S. była wielokrotnie karana.

Karta karna

40-43 (zmieniona numeracja na k. 43-46)

Ż. S. ma 47 lat, jest wdową, ma wykształcenie średnie, jest z zawodu sprzedawcą, nie ma nikogo na utrzymaniu, utrzymuje się z renty w wysokości 1200 zł miesięcznie, ma orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, oczekuje na przeszczep serca. Nie leczyła się psychiatrycznie ani odwykowo

Dane osobopoznawcze;

Dokumentacja medyczna, kopia orzeczenia

41-42, 47-50

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Brak świadomości oskarżonej co do tego, że obowiązuje środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów.

Wyjaśnienia oskarżonej

51-51v.

1.2. OCena DOWOdów

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Wyjaśnienia oskarżonej w części

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej w części, w której przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu, gdyż zgodne były z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Nie było sporu i wątpliwości co do tego, że oskarżona prowadziła pojazd mechaniczny 13 października 2024 r. w ruchu lądowym, pomimo tego, że orzeczono wobec niej prawomocnie zakaz prowadzenia pojazdów.

Odpis wyroku, karta karna, dane z Krajowego Rejestru Karnego, notatka urzędowa

Dokumenty sporządzone przez uprawnione organy, w przepisanej formie, niekwestionowane.

Dokumentacja medyczna, kopia orzeczenia o stopniu niepełnosprawności

Dokumenty prywatne przedłożone przez oskarżoną, nie budzą wątpliwości, nie były kwestionowane, stanowią dowód tego, że oskarżona ma orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności i leczy się kardiologicznie, oczekuje na przeszczep serca.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Wyjaśnienia oskarżonej w części

W części negującej świadomość obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów nie mogą zostać uznane za wiarygodne, bowiem oskarżona odbywała w zakładzie karnym karę pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem w sprawie sygn. VIII K 1217/23, którym została skazana za występek z art. 244 k.k., a wyrokiem tym orzeczono wobec niej kolejny zakaz prowadzenia pojazdów. Nadto oskarżona wyjaśniła, że latem 2024 r. chciała zrobić prawo jazdy i dowiedziała się w wydziale komunikacji, że ma orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów.

1.3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony



3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I.

Ż. S.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Prowadząc 13 października 2024 r. w ruchu lądowym pojazd mechaniczny oskarżona wypełniła znamiona czynu z art. 244 k.k., bowiem prowadziła ten pojazd pomimo tego, że prawomocnie został orzeczony wobec niej przez sąd zakaz prowadzenia pojazdów, tj. wyrokiem Sądu Rejonowego dla W. w W. z 2 kwietnia 2024 r. w sprawie sygn. VIII K 1217/23, który uprawomocnił się 10 kwietnia 2024 r. Jak wyżej wskazano, Sąd nie dał wiary oskarżonej, że nie widziała o tym, że orzeczono wobec niej zakaz prowadzenia pojazdów. Oskarżona popełniła zarzucony jej czyn umyślnie, ponieważ wiedziała, że ma orzeczony przez Sąd zakaz prowadzenia pojazdów.

Art. 244 k.k. penalizuje zachowanie polegające na nieprzestrzeganiu przez skazanego orzeczonego przez sąd zakazu m.in. prowadzenia pojazdów, które może zaistnieć jedynie w sferze winy umyślnej w postaci zamiaru bezpośredniego bądź ewentualnego. Jest to dominujące stanowisko w doktrynie i orzecznictwie Sądu Najwyższego. Z punktu widzenia odpowiedzialności karnej za przestępstwo z art. 244 k.k. nie jest konieczne, aby fakt zastosowania środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych nie tylko dotarł do świadomości skazanego, ale przez cały czas obowiązywania zakazu - trwał w jego bieżącej pamięci (tak np. Sąd Najwyższy w postanowieniu z 5 lutego 2009 r. w sprawie sygn. II KK 254/08 oraz w wyroku z 19 kwietnia 2018 r. w sprawie sygn. II KK 425/17). W ocenie Sądu oskarżona działała w zamiarze bezpośrednim, bo wiedziała o zakazie prowadzenia pojazdów a mimo tego prowadziła pojazd mechaniczny, świadomie nie przestrzegając zakazu.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.

I.

I.

Występek z art. 244 k.k. zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Sąd wymierzył oskarżonej karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.

Jako okoliczność obciążającą Sąd uwzględnił przede wszystkim jej uprzednią, wielokrotną karalność, w tym na karę bezwzględnego pozbawienia wolności za ten sam występek. Okolicznością obciążającą jest też to, że oskarżona popełnienia występek z art. 244 k.k. zaledwie 2 miesiące po tym jak odbyła karę pozbawienia wolości wymierzoną jej za czyn z art. 244 k.k. Okolicznością łagodzącą było przyznanie się oskarżonej do zarzuconego jej czynu., wyrażenie skruchy.

Wymierzona kara odpowiada stopniowi winy oskarżonej, który był umiarkowany. Jest ona osobą dorosłą, zdrową psychicznie, nieupośledzoną, obiektywnie miała możliwość zachować się zgodnie z prawem, nie działała w anormalnej sytuacji motywacyjnej. Kara odpowiada również stopniowi społecznej szkodliwości czynu, który Sąd ocenił jako znaczny. Godził on bowiem w wymiar sprawiedliwości, oskarżona przejawiła swoim zachowaniem lekceważący stosunek wobec wyroku Sądu. W ocenie Sądu niezasadne byłoby orzeczenie wobec oskarżonej po raz kolejny kary wolnościowej, po zastosowaniu art. 37a k.k., bowiem okazały się one bezskuteczne – nie powstrzymały oskarżonej przed ponownym naruszeniem porządku prawnego. Byłoby to nieuzasadnione pobłażanie oskarżonej, sprzeczne z zasadą kształtowania społecznej świadomości prawnej.

II.

I.

Orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów było obligatoryjne na podstawie art. 42 § 1a pkt 2 k.k. Sąd uznał, że orzeczenie tego zakazu na okres 2 lat jest konieczne ze względu na potrzebę wyeliminowania oskarżonej na dłuższy czas z ruchu drogowego, ponieważ narusza ona panujące w nim zasady, nie posiada uprawnień do prowadzenia pojazdów, w niedługim czasie po orzeczeniu wobec niej zakazu prowadzenia pojazdów na okres roku ponownie prowadziła pojazd mechaniczny mimo braku uprawnień i pomimo zakazu prowadzenia pojazdów.

III.

I.

Orzeczenie świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5000 zł było obligatoryjne na podstawie art. 43a § 2 k.k. Z uwagi na bardzo niskie dochody oskarżonej, która ma orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności i z tego powodu nie pracuje, leczy się kardiologicznie, Sąd orzekł świadczenie pieniężne w wymiarze minimalnym.

5.  1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV.

Z uwagi na to, że oskarżona nie ma żadnego majątku, nie pracuje, jest wdową, utrzymuje się z niskiej renty, Sąd na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zwolnił ją w całości z kosztów sądowych, bowiem uiszczenie ich byłoby dla niej zbyt uciążliwe.

1.18. POdpis